خشکی واژن در رابطه جنسی و درمان آن

۲,۱۱۲

خشکی واژن یکی از مشکلات رایج در اندام جنسی خانم‌ها محسوب می‌شود که به خصوص در دوران یائسگی بسیاری از زنان با آن مواجه هستند. این مشکل می‌تواند بر روی کیفیت روابط زناشویی زوجین تاثیرات نامطلوبی گذاشته و باعث ایجاد ناراحتی حین برقراری رابطه جنسی و در نهایت دلسردی زوجین از یکدیگر شود. خشکی واژن البته محدود به زنان یائسه نبوده و می‌تواند به سراغ افراد جوان نیز بیاید. در این مقاله قصد داریم این مشکل را بررسی کرده و راه‌های جلوگیری از خشکی واژن را به شما ارائه دهیم.

خشکی واژن چیست؟

واژن یا مهبل، بخشی از اندام جنسی زنان است که دیواره آن توسط لایه‌ای از مخاط و مواد لغزنده پوشانده می‌شود. هورمون استروژن یکی از عوامل موثر در تولید هر چه بیشتر این مواد است که با قلیایی کردن محیط واژن، شرایط را برای حرکت هر چه بهتر اسپرم به سمت رحم و آغاز فرآیند تولید مثل جنسی فراهم می‌کند. علاوه بر این، وجود رطوبت اضافی و لغزنده بودن محیط واژن در حین رابطه جنسی، امکان دخول راحت‌تر و تجربه رابطه‌ای راحت و بدون درد را برای خانم‌ها فراهم می‌کند.


مطالعه بیشتر :خرید کاندوم تاخیری، اسپری تاخیری یا ژل تاخیری!؟


اگر این لایه روان و مرطوب به هر دلیلی کمتر ترشح شود و یا وجود نداشته باشد، زن در هنگام دخول احساس درد و ناراحتی خواهد داشت. علاوه بر این، با کم شدن این مواد لغزنده امکان باروری نیز تا حدی کاهش خواهد یافت، چرا که اسپرم‌ها دیگر قادر نیستند به طور موثری به سمت رحم حرکت کنند.

علت خشکی واژن هنگام نزدیکی

واژن یا مهبل به دلایل مختلفی دچار خشکی می‌شود اما یکی از مهم‌ترین آنها تغییرات هورمونی هستند. هورمون استروژن که توسط تخمدان‌ها ترشح می‌شود نقش مهمی در شکل‌ دادن سینه‌ها و فرم کلی بدن زنان دارد. این هورمون همچنین وظیفه ترشح مواد لغزنده و مرطوب نگه داشتن محیط داخلی واژن را نیز برعهده دارند. زمانی که هنگام برقراری رابطه و تحریک جنسی، جریان خون بیشتری به اندام جنسی زن وارد می‌شود، میزان تولید مواد لغزنده و مرطوب کننده نیز افزایش خواهد یافت.

در دوران یائسگی به علت تغییرات هورمونی تقریبا از هر سه زن، یکی از آنها به خشکی واژن دچار می‌شود. این مشکل پس از دوران یائسگی بیشتر هم می‌شود و معمولا نیازمند توجه و رسیدگی‌های خاصی است. با خشک شدن واژن و تداوم آن، بخش داخلی واژن نازک و نازک‌تر شده و انعطاف‌پذیری طبیعی خود را از دست می‌دهد. به این حالت اصطلاحا آتروفی واژن می‌گویند که نیاز به درمان دارویی خواهد داشت.

علاوه بر دلایل هورمونی، عوامل دیگری مانند استعمال دخانیات، دوش واژینال و استفاده از برخی لوسیون‌ها، برقراری رابطه بدون پیش نوازش و آماده‌سازی صحیح و مصرف برخی داروهای ضد حساسیت نیز بر روی ایجاد خشکی واژن تاثیرگذارند.این عوامل به ایجاد خشکی واژینال در سطح خفیف تا متوسط کمک می‌کنند، اما افراد زیر ممکن است در معرض ابتلا به خشکی شدید واژن قرار داشته باشند:

  • افرادی که تحت درمان با روش‌های پرتو یا شیمی درمانی قرار دارند
  • افرادی که تخمدان یا رحم آنها با جراحی برداشته شده است
  • افراد مبتلا به سرطان رحم که داروهای ضداستروژن مصرف می‌کنند
  • افراد مبتلا به سندروم شوگرن (بیماری خود ایمنی مختل کننده غدد اشکی و بزاقی)

 علائم خشکی واژن چیست و چگونه آنها را تشخیص دهیم؟

احساس درد و ناراحتی و سوزش و خارش در حین رابطه جنسی و یا بعد از آن جزو اولین نشانه‌هایی هستند که خشک بودن سطح داخلی واژن را به شما هشدار می‌دهند. در صورتی که خشکی واژن علت زمینه‌ای خاصی (نظیر مشکلات هورمونی) نداشته باشد استفاده از مرطوب کننده‌ها و یا لوبریکانت، مشکل خشکی واژن در حین رابطه را تا حد زیادی برطرف خواهد کرد.

در غیراینصورت باید به متخصص زنان مراجعه کنید تا با معاینه لگنی و واژینال و در صورت نیاز نمونه‌برداری، هرگونه التهاب، تحلیل رفتگی دیواره داخلی واژن، رنگ پریدگی و یا قرمزی بافت داخلی واژن و یا هر گونه ناهنجاری ظاهری دیگر را تشخیص دهد.

علائم و نشانه‌ها

  • درد، خارش و سوزش حین رابطه جنسی
  • خونریزی حین یا بعد از رابطه جنسی
  • عفونت مجاری ادراری و تکرر ادرار
  • اختلال در ارگاسم و تحریک جنسی

به طور کلی افرادی که رابطه جنسی نسبتا منظمی دارند به راحتی می‌توانند خشک بودن واژن را تشخیص دهند، اما اگر به هر دلیل دچار تردید هستید، با مراجعه به یک متخصص زنان روش‌های تشخیصی زیر به کار گرفته می‌شود:

  • معاینه لگنی شامل معاینه واژن، دستگاه تناسلی و دهانه رحم
  • تست پاپ اسمیر شامل نمونه‌برداری از سلول‌های دهانه رحم
  • نمونه‌برداری ترشحات واژن به منظور تشخیص عفونت و کیفیت مواد لغزنده
  • آزمایش ادرار به منظور بررسی عفونت‌های احتمالی
  • آزمایش هورمون به منظور اندازه‌گیری سطح استروژن

طبیعتا صحبت کردن در خصوص اندام جنسی و مسائل مرتبط با آن برای هر کسی راحت نیست، بنابراین زمانی که به پزشک متخصص مراجعه می‌کنید ممکن است از گفتن برخی علائم، نشانه‌ها و سوابق بیماری خود شرم داشته باشید. نکته مهم این است که پزشک برای تجویز یک نسخه درمانی متناسب با وضعیت شما باید اطلاعات کافی از وضعیت فعلی و تاریخچه شما داشته باشد، بنابراین تا حد امکان باید جزییات را به او بگویید.

درمان خشکی واژن هنگام دخول

سبک زندگی در ایجاد و یا تداوم داشتن مشکل خشکی واژن نقش مهمی دارد. ورزش‌ و داشتن تحرک به صورت منظم و در حد توان (نه خیلی شدید) به همراه رعایت یک رژیم غذایی مناسب شامل نوشیدن آب فراوان و دریافت ویتامین و مواد معدنی از میوه‌ها و غلات، می‌تواند تا حد زیادی از بروز این مشکل جلوگیری کند. مواد غذایی حاوی فیتواستروژن نظیر لوبیا، پنیر، سویا، آجیل و مغزیجات نیز به بهبود وضعیت شما کمک می‌کنند. فیتواستروژن‌ها در واقع موادی با عملکرد مشابه با استروژن‌ها هستند که به افزایش رطوبت واژن کمک شایانی می‌کنند.

داشتن خواب با کیفیت و کافی در طول شبانه روز و همچنین دریافت روزانه برخی ویتامین‌ها مانند E، A و B در جلوگیری از خشکی واژن نقش بسیار موثری دارند. در صورتی که رژیم غذایی روزانه شما مقادیر مناسبی از این ویتامین‌ها را شامل نمی‌شود حتما باید از مکمل‌های غذایی و مولتی ویتامین‌ها استفاده کنید.

برای شستو و نظافت اندام تناسلی و واژن خود از مواد شوینده ملایم و متناسب استفاده کنید. این مواد نباید دارای خوشبوکننده‌های شیمیایی باشند. همچنین هیچگاه در وان آب و کف استحمام نکنید، بهترین کار استفاده از صابون‌های جامد معمولی و ملایم با PH مناسب است.

به رابطه جنسی خود توجه بیشتری داشته باشید؛ با تقویت روابط عاطفی و پیش‌نوازی پیش از دخول به ترشح هر چه بیشتر مواد روان کننده واژن کمک کنید. همچنین در صورتی که حجم این مواد کافی نیستند به راحتی از ژل لوبریکانت و سایر روان کننده‌های آمیزشی استفاده کنید تا رابطه جنسی بهتر و لذت بخش‌تری داشته باشید. همچنین می‌توانید از کرم‌های مرطوب کننده واژن نیز استفاده کنید. این کرم‌ها اثربخشی بیشتر و طولانی‌تری نسبت به لوبریکانت‌ها داشته و هر چند روز یکبار می‌توانید از آنها استفاده نمایید. علاوه بر این، استفاده از محصولات جنسی دیگر نظیر کاندوم‌های مخصوص که از مواد روان کننده بیشتری برخوردار هستند برای برقراری رابطه راحت‌تر و لذت‌ بخش‌تر توصیه می‌شود.

درمان خشکی واژن

در صورتی که این مشکل زمینه هورمونی داشته باشد با استفاده از استروژن درمانی یا استروژن واژینال می‌توان این مشکل را برطرف کرد. این روش درمانی یکی از کارآمدترین شیوه‌ها بوده و به سه صورت کرم استروژن واژینال، حلقه استروژن واژینال و قرص استروژن واژینال قابل انجام خواهد بود. در بسیاری از موارد خود فرد بدون نیاز به پزشک متخصص نیز می‌تواند با جایگذاری کرم، حلقه و یا قرص در واژن خود، فرآیند درمانی را آغاز کند.

دو فناوری جدید لیزر مونالیزا و رادیو فرکانسی (RF) نیز از جمله شیوه‌های درمانی نوین این مشکل محسوب می‌شوند که اثربخشی بسیار مناسبی هم داشته‌اند. در هر دو روش با استفاده از تحریک سلول‌ها و بافت‌های داخلی واژن، جریان خون افزایش یافته و با تحریک سلول‌های مخاط‌ساز، میزان ترشح هورمون استروژن و در نتیجه مواد لغزنده و روان کننده سطح داخلی واژن را افزایش می‌دهند.

برای ما بنویسید که به چه موضوعی نیاز دارید تا پاسخ آن را برای شما بنویسیم؟

Leave A Reply

ایمیل شما توسط دیگران مشاهده نمیشود